CERPEN - PASEA SANTUN

CERPEN  DESO

Dina   hiji  waktos,  ONAH   sareng   ONIH   nuju    ngabaso   di   bakso    TENIS   SUKABUMI, maklum   rerencangan   damel   anjeuna  lalayeut  pisan,  sabari  ngabaso  anjeuna   ngobrol.

ONAH  “ NIH,  ayeunamah    ONIH   nya   anu  mayar  baso   na, pan   kamari   bagean   ONAH  “

ONIH   “  alim   ah,  bayar   we    ku   nyalira,  da  kamari   oge   ONIH    mah   teu   miwarang  di pang mayar   keun,  panan   teh  ONAH   panginten  anu  nuang   basona   oge   “ .

ONAH   “  ih   di   piwarang   pang     mayarkeun    baso   oge   meni   alim, padahal  mah  tara  unggal  dinten,  teu  ceura   kana   nambut   na,  nambut   acuk   lah   kanggo   ka  ondangan,  namut   jaketlah    da    kahujanan,  namut    sapatu    lah    da   nu    neng    ONIH    baseuh  “.

ONIH   “  muhun   sih   eta   oge   di   angken,  tapi   pan    teh   ONAH   mah   sok   hilapan,  upami  nambut   ACIS   sok   hilap    mayar, pami    nambut   helm    sok  tara    ngauih  keun,  pami    nambut   HP  kalah    sok   rusak,  nembe   wawartos “

ONAH    “  nya    entos   atulah  ari    alim  pang   mayarkeun   baso   mah, ieu   mah   sok   papanjangan,  ngan    ONAH    mah    sok   asa    teu   kahartos,  naha    anjeun    kunaon    sok   licik  nyalira , ari  di   pang    mayarkeun  sok   hoyong,  ari  pangmayarkeun  nu  sanes   sok  alim  “

ONIH  “   iyeuh    dangukeun,  ari  anu  kitu  teh  saha, da   raraosan   abdi  mah    tara   etang  - etangan,  upami    ngetang    karugi    mah, barang -  barang  abdi   oge   tos   sabara  puluh   nu   ditambut   ku  anjeun  tapi   teu   uih  deui,  nambut   tas   lah,  nambut   beha    lah, tos   puguh  ari   acis  mah,  sa  alit  sa  alit   ngeclok,  atuh   emutan    deui,  lenyeupan    ku  perasaan   “

ONAH  “  muhun    da  eta   oge   moal   karaos, ari    teu  acan  tiasa   ngaraoskeun   perasaan    nu  sanes  mah,   abdi   mah   heran   da, tiasa   nyarios  kitu   ari  buktosna,   pang   mayarkeun   baso   oge   meni  alim  “.

ONIH   “   SALERESNAMAH    sanes   alim  mung   abdi   na    nuju    BOKE, tadinamah    hoyong   di  pang  mayarkeun    ku   anjeun  “

ONAH   “  ah    ulah   sok   ngabohong,  da   rupina  moal  wanton  di  garadahan  “

ONIH   “   iiiiiihhhh   hapunten   nya,  abdi   mah  tara   bohong ,   kecuali    KAPEPET, tos   we   atuh   ari  sami – sami   teu  gaduh   artos  mah  urang   nganjuk   we “

ONAH   “  muhun     atuh   mung   anjeun   anu   nyarios  na, da    abdi   mah  isin   da   saleres   na  mah,   abdi   teu   patos  biasa  kana   nganjuk   teh.